Dag puppies!

Het was een feest om de geboorte van onze eerste puppies mee te maken. Om ze te zien groeien en spelen. Om 's ochtends begroet te worden door acht kwispelende, vrolijke beestjes. Om ze lekker in al die sneeuw te zien spelen. Om ze aan de staart van Maddy te zien hangen. Om die chagrijnige Sybe richting de hal te zien vluchten. Om ze allemaal mee naar het bos te kunnen nemen. Om vanochtend al die blije gastgezinnen te zien die er helemaal voor gaan om 'onze' pups goed op te gaan leiden.

Nu zijn we even een beetje verdrietig. Maddy's verdriet lijkt gelukkig heel erg mee te vallen.
Zometeen maar lekker even naar het bos met Sybe, Maddy en de kindjes.
En daarna hebben we nog het nodige op te ruimen in huis.

Het volgende feest komt er al weer aan: Maaike wordt zaterdag 5 jaar.

Alle gastgezinnen heel veel succes met het opvoeden van deze 8 boefjes.
Kim heel erg bedankt voor je begeleiding van ons eerste nestje. We zien elkaar nog.
Iedereen die deze blog heeft gevolgd: bedankt daarvoor. Het was leuk om te doen.
Graag over een tijdje weer!! Tot ziens.

Marco, Ilse, Maaike en Imke
Sybe&Maddy

Naar het bos!

We hadden het de kindjes al lang beloofd: Voor de pups weggaan, nemen we ze een keer allemaal mee naar het bos. Vandaag was daar een hele mooie dag voor.
Onze pups hebben inmiddels meer sneeuw gezien, dan een gemiddelde hond in heel zijn leven.

Je zal ons niet meer horen zeggen dat een pup altijd bij je blijft: ze waren amper uit de auto of de eerste drie waren al onder een schrikdraad door. Binnen vijf minuten zaten ze alle acht ergens anders. En terugkomen? Echt niet. Per twee gingen ze mooi op onderzoek. Het was maar goed dat er dankzij het mooie weer meerdere wandelaars waren die af en toe een pup van hun schoenen optilden en terug bij ons brachten. Anders waren we nou nog aan het vangen, denk ik.

Toen we ze eenmaal weer bij elkaar hadden en dachten even uit te kunnen rusten, hadden ze inmiddels al weer iets anders bedacht: een omgevallen boom met daaronder een aantal konijnenholen. Het wolveninstinct kwam boven en met z'n allen schoten ze onder die boomwortels. Zie ze daar maar weer eens onder uit te krijgen. Gelukkig hadden we een zakje brokjes mee en al voerend hebben we ze de 100 afgelegde meters terug naar de auto gekregen. Daar hebben ze, veilig in de bench, nog even heel veel aandacht gekregen van een aantal passerende wandelaars en mountainbikers (die ons nog even lieten schrikken door te zeggen dat het er zeven waren), terwijl de kindjes nog even op de slee genoten van de sneeuw en het mooie weer.

Kijk mama, roept Imke, dit vindt Noralie wel lekker!

Morgen is de laatste dag om van de pups te genieten en ze nog iets bij te brengen. Ze mogen mee om de kindjes naar school te brengen en op te halen. Daarna, dinsdag, mogen de gastgezinnen het van ons over gaan nemen.

Allemaal goedgekeurd

Gisteren heeft Kim de puppytest gedaan. Ze was, net als wij, enthousiast over alle hondjes. Ze worden dus ook alle acht geplaatst. Hierboven ligt Nadal. Een beetje onzeker, maar ook heel lief en aanhankelijk hondje. Heeft de oren van Maddy.

Dit is Neeltje. Een rustig hondje. Ze valt inderdaad niet zo op, maar doet gewoon lekker mee.

Dit is Nico. De grote reu. Heeft een superzachte, korte vacht. Gewoon een fijn hondje.

Dit is Nopper. Ook gewoon een heel leuk hondje.

Dit is Nicky. Zeer aanhankelijk. Stiekem inmiddels een beetje onze lieveling. Het meest veelbelovend, denken we (Kim en wij). Net zo'n korte, zachte vacht als Nico.

Dit is Nielson. De meest langharige, al begint Nienke steeds meer op hem te lijken.

Lekker actief, aanhankelijk hondje. Maakt niet uit waar ie in de tuin zit, als we 'puppies' of 'pupkes' roepen, komt ie meestal heel hard aanrennen.

Dit is Nienke. Best pittig hondje. Gaat het ook zeker goed doen, verwachten wij.

Dit is Noralie. Zit lekker in haar vel (letterlijk en figuurlijk).

Maddy lekker buiten aan het rennen met de pups (zie haar oren). De pups willen steeds drinken, maar dat begint ze toch een beetje af te houden. Wel vindt ze het heerlijk om de pups uit te dagen en dan lekker rond te rennen.

Eerst Maddy naar binnen en toen de kippen even los. De puppies kwamen nieuwsgierig kijken. Wie te dicht bij kwam, werd door de kippen weggepikt. Daar hebben ze dus ook weer van geleerd.