Knuffeldag

Vandaag, net voor de meivakantie, zijn de kindjes van school de puppies komen bewonderen. De pups zijn uitgebreid geknuffeld en veel kindjes konden daar geen genoeg van krijgen.

Vanmiddag hebben we erg moeten lachen om Djaimy. Hij is de grote durf-al van het stel.

Maddy en Sybe waren met ons een apporteer-spelletje aan het doen. En die kleine Djaimy besloot daaraan mee te gaan doen. Dapper rende hij samen met Maddy en Sybe achter het speeltje aan. Maar zijn achterstand was natuurlijk al snel enorm. Toen hij dat zelf ook in de gaten had, liet ie zich met een plof op het gras neervallen, poten gestrekt naar achteren. En bleef mooi wachten totdat die twee grote honden weer terug kwamen. Dat herhaalde zich zo'n drie keer; elke keer plofte ie na een meter of 10 rennen weer neer in het gras. De kindjes lagen helemaal in een deuk.

Sybe maakt Djaimy even duidelijk dat ie nog maar een pup is en niet overmoedig moet worden. Dat speeltje krijgt ie echt niet.

De bus-knuffel is een groot succes. Hij zat in de bak met speelgoed van Hulphond. De pups liggen er erg graag bij de te slapen. Hierboven met een hele groep.

Of in je eentje, er bovenop.

Pasen met puppies

Pasen was warm. De pups hadden het ook warm. Hun favoriete plek was op het gras, onder de tafel in de schaduw. Lekker spelen, in de tenen van het bezoek happen en proberen planten uit de tuin te trekken. Wat een leven!

Hond Mischa was ook op bezoek. De pups vonden haar erg leuk.

Mischa vond de pups ook erg leuk en wierp zich op als een gezellige oppas-tante.

Warm, dus veel water drinken.

En vooral .... relax. Jezelf niet te druk maken. Veel te warm.

poepies

Wat een verschil met Maddy's eerste nest. Hadden we toen alleen maar kou en sneeuw, heel veel sneeuw, nu kunnen de pups al 's ochtends naar buiten in het zonnetje. Voor mij is het dan het moment om binnen de ren schoon te maken; kleden in de was, vieze kranten naar buiten en ... drollen ruimen. Terwijl ik met een stapel tissues in de weer ben, spelen de kindjes buiten op het gras met de pups. Vrolijk hoor ik ze roepen: 'Wat een poepies'. Ja, denk ik, inderdaad terwijl ik de laatste drol in de emmer gooi.
Slapen kan op verschillende manieren: zoals hierboven met je kopje op een zacht steuntje.

Of met z'n allen in een lange rij kop-aan-staart.

Of je gebruikt het plateau van de voerbakjes als slaapplaats.

Drinken bij Maddy gaat voortaan op deze manier.

Bedelen om aandacht. Dat kunnen ze allemaal erg goed.

Wat zijn ze toch leuk

Nou weet ik het weer: met vier weken zijn ze het schattigst. Het is echt zo. Je kan ze nog zo lekker vasthouden, de pups vinden dat zelf ook heerlijk. En het is zo leuk zoals ze rond waggelen op die korte pootjes.

Wij hebben honger! Als de pups in de gaten krijgen dat de bakjes weer worden gevuld, beginnen ze te dringen voor het hek. Ze eten inmiddels volledig brokjes en ze drinken natuurlijk nog bij Maddy. Die had vandaag wat koorts vanwege een (beginnende) ontsteking aan een speen, maar voelde zich vanavond al weer beter. Hopelijk gaat het snel over.

Eten in een rondje. In vijf minuten zijn alle bakjes leeg.

De pups hebben ook al kennis gemaakt met de trampoline. Ze hebben ook al ontdekt dat je er af kan springen. En dat is nog veel leuker!

Gisteren was het weer ontworm-tijd. De pups hebben allemaal een beetje ontworm-pasta gekregen. Niet vrijwillig zoals je kan zien, maar het moet.

De pups hebben sinds zondag mini-concurrentie gekregen. Er zijn 3 kuikens uit het ei gekomen. Heel even verdwenen de pups naar de achtergrond. Deze donsjes zijn dan ook wel echt heel schattig. Maar uiteindelijk is een pup toch wat makkelijk te knuffelen en doet moeder-hond een stuk minder moeilijk dan moeder-kip wanneer je een jong van haar vastpakt. Zo'n snavel doet behoorlijk pijn weten de kindjes inmiddels. Daar hoeven ze bij Maddy niet bang voor te zijn. Die vindt alles best.

Even voorstellen

Vandaag hebben we alle pups in tweetallen op de foto gezet. Hierboven zie je links Dura en rechts Dora. Dora groeit goed, maar blijft duidelijk de kleinste van het stel.

Dit zijn Diego en Diva. Diva is het donkerste meisje.

Dit zijn Djessy (hoofdje links) en Djaimy (vernoemd naar onze neefjes Jesse en Jaimy).

Hierboven zie je Duco en Django. De twee grote reuen. Allebei erg lief en rustig.

En als laatste Dismo (boven) en Diever. Dismo valt op door zijn lange wat spitse (poedel)neus. Diever is een van de donkerste, samen met Diva en Duco.

Vanmiddag nog even buiten in het voorjaarszonnetje. Wie goed kijkt, kan zien dat de zindelijkheidstraining nog niet helemaal goed verloopt.

In het zonnetje

Het was gisteren zo'n lekker weer, dat we de pups 's middags buiten onder de veranda hebben gedaan. En dat vonden ze best leuk. Hierboven zie je Dura en Djaimy. Djaimy is zowel qua uiterlijk als karakter een bijzonder hondje in het nest. De rest proberen we deze week een keer goed op de foto te krijgen. Probleempje is dat ze alleen nog maar wakker zijn om te eten. En die vette, plaksnoetjes van het vlees vinden we zelf niet zo'n succes op de foto. Maar, ze zijn steeds langer wakker, dus we krijgen meer kansen.

De puppy-iglo. Het was er heerlijk warm in. Dus ze hebben er allemaal fijn in liggen slapen. Ze hebben er nu nog plaats genoeg in.

De bak voor het poepen en plassen staat er inmiddels ook. Het valt alleen nog niet mee ze daar de behoefte op de laten doen. Dat wordt nog even oefenen.

Binnen staat er nu een hek om de kist en is de kist voortaan open. Ze hebben zo wat meer ruimte. Ze komen allemaal nieuwsgierig kijken.

Lekker eten en spelen

De puppies eten nu een paar dagen de bijvoeding en vinden het erg lekker. De ene pup duikt met z'n kopje in de bak en komt er pas weer uit als het leeg is, de ander eet een hapje en gaat vervolgens rond lopen. We merken nu al duidelijk verschil in karakters tussen de pups. We hebben boven op de slaapkamer de babyfoon staan en een televisie voor het camera'tje dat bij de pups hangt. Als we over de babyfoon een pup hard horen blaffen, weten we al bijna zeker dat het Djaimy is; we zetten dan de t.v. aan en het is leuk om te zien als dat inderdaad zo is. Sinds de pups de bijvoeding krijgen, worden ze 's nachts nog maar 1x wakker. We laten ze dan even drinken bij Maddy en dan slapen we allemaal weer verder. Je zou denken: kan Maddy dat niet zelf? Dat zou heel goed kunnen, maar ze durft de kist niet in te stappen wanneer er 10 hongerige pups voor de ingang staan. Bang om op ze te trappen. Het is dan aan ons om met een paar armbewegingen de hele boel aan de kant te vegen (en daar te houden), zodat ze in alle rust in kan stappen. Dat begint overigens steeds lastiger te worden, met 10 pups die inmiddels allemaal goed kunnen lopen en gemiddeld 1300 gram wegen. Nog even en dan komt de fase dat Maddy de pups niet meer liggend maar zittend of staand gaat voeden. De pups beginnen interesse te krijgen in elkaar en in speelgoed. Wat we heel knap vinden, is dat ze al min of meer krantzindelijk zijn. Door de bijvoeding veranderde ook hun ontlasting in echte drolletjes en het is erg prettig dat ze dat (bijna) allemaal op de krant doen. Ze blijven er een stuk schoner van. Morgen gaan we het hek om de kist zetten en de kist openzetten, zodat ze wat meer leefruimte krijgen.

Hier ligt Maddy heel relaxed tussen 10 inmiddels in slaap gevallen pups. Een drukke, gezellige boel.

De schatjes hebben namen

Het gaat goed met Maddy en de pups. De diarree is over, Maddy eet weer gewoon brokken uit een bak (we kunnen de brokken bijna niet aanslepen!) en de pups.... die hadden honger. Daarom zijn we gisteren al begonnen met wat vaste voeding. Een speciale puppie-mousse, die in erg goede aarde valt. Ze hebben het inmiddels allemaal een beetje op en vinden het erg lekker. Het kleine teefje groeit nu gelukkig ook weer. Dus tijd om ze een naam te geven. We hebben nog geen portretfotootjes (ze laten de kopjes nog hangen), maar hierbij wel alvast de namen: Voor de meisjes: Het rose kleine meisje van Maaike heet Dora, het (oranje) meisje van Imke heet Diva en het lila meisje heet Dura (op speciaal verzoek). Dat is overzichtelijk!. Dan de jongens: Donkerblauw heet Djessy. Tot nu toe rustig. Zeegroen heet Djaimy. Hij klimt altijd over Maddy om aan de andere kant van haar rug te gaan slapen. Rood heet Dismo. Lijkt een best druk hondje. Grijs (een grote, rustige reu) heet Duco. Groen (mijn favoriet: donker met krulletjes) heet Diever. Donkerrood heet Diego (tot nu toe rustig) en Wit (ook een grote, rustige reu) heet Django. Het rose meisje weegt nu bijna 800 gram, de twee grote reuen wegen ruim 1150 gram en de andere wegen allemaal rond 1 kilo. Maaike en Imke helpen met eten geven. De pups snappen het snel.

Mooie plaatjes en een klein dipje

Nadat de eerste week zo goed was verlopen, was er deze week dan toch een klein dipje. Ik schreef al dat Maddy zo goed at. Dat was ook zo, alleen was de combinatie van de recovery-voeding met de puppy-brok waarschijnlijk te vet voor haar, waardoor ze toch aan de diarree raakte. En heeft moeders diarree, dan hebben een dag later 10 pups dat ook. En dat is niet fijn. Niet voor Maddy, die ze dan niet graag verzorgd. Niet voor de pups zelf, die soms wat liggen te mopperen (buikpijn?) en niet voor ons (daar kan iedereen zich iets bij voorstellen). We hebben in overleg met Kim besloten te stoppen met de recovery en toch te proberen Maddy weer gewoon brok te laten eten. En, dat lukt. Sinds vanmiddag eet ze weer droge brokken. De pups hebben nog steeds dunne ontlasting, maar hopelijk stopt dat nu ook snel. Ze zijn daardoor de afgelopen dagen ook iets minder gegroeid, maar ze blijven tevreden. Hun ontwikkeling gaat nu ook ineens erg hard. Ze beginnen te lopen en de oogjes gaan open.

's Avonds even puppie-knuffelen. Maaike en Imke zijn er uit wat betreft de meisjesnamen. De jongensnamen weten we ook, maar moeten we nog aan een puppie koppelen. Volgende week meer!

En dan nog gewoon een aantal schattige plaatjes. Het slaapt lekker zo veilig ingeklemt tussen je moeder poten.

Spiegelbeeld?

De eerste stapjes.

De oogjes gaan langzaam open.

Gewoon lief!